PHP Laravel framework’ünün herhalde en sevdiğim özelliği “Şunu nasıl yaparız acaba?” sorusuna hemen her zaman çok basit bir cevabı olmasıdır. Bugün üzerinde çalıştığım projede klasik username / password ikilisine ek olarak başka bir şekilde daha kullanıcıya giriş yaptırmam icab edince (mesela email / password) bunu en pratik nasıl yaparım diye AuthManager’ima göz attım. Şöyle idi: Burada Laravel’in Auth::attempt() methodu işi hallediyor. Konu dışı olarak belirteyim; eğer kullanıcı bilgisi olarak username / password dışında üçüncü bir kriter -ek olarak- dahil olsun istiyorsanız bu kodu hiç değiştirmenize gerek kalmıyor. Mesela müşteri kodu da bu sorgulamaya girsin diyorsanız $credentials içerisinde “customer_id”=>123 gibi bir…
BT Hayat Yazılar
Fikrin Hayatı isimli siteden – daha doğrusu sahibi Abdullah Bey’den – Kitapi hakkında röportaj talebi gelince biz de dilimiz döndüğünce hikayemizi anlatalım dedik. Kendimiz için de güzel bir özet oldu. Sorular çok ve güzel olunca ben de kısa yazmayı beceremeyince biraz uzun bir özet oldu ama olsun 🙂 Eksiği var, fazlası yok. Hikayemiz işte burda: https://fikrinhayati.com/posts/kitapi-projesi-fikrin-hayati-roportaji-hasan-civelek/
Laravel projenizde SMTP sunucusu üzerinden mail göndermek istediğinizde stream_socket_enable_crypto() ile ilgili bir SSL hatası alıyorsanız bunun çözümü ne hikmetse Laravel dökümanında bulunmamakla beraber oldukça basit. Internette konuyla ilgili pek çok yabancı kaynakta ve yerli olarak Umut Bektaş‘ın blogunda işin özü anlatılıyor. Sadece yeni Laravel sürümlerinde ayarın yeri biraz değişiyor, o kadar. Ben de her iki versiyonu burada yazıp konuyu çok uzatmayacağım. Laravel’de mail ayarlarının bulunduğu config/mail.php dosyasında, 4x, 5x ve 6x sürümlerinde dosyanın en sonuna, 7x ve 8x sürümlerinde mailers->smtp key’inin altına şu array’i eklemek yeterli.
Bir iki haftadır haftada bir kaç gün işe gidiyordum. İki hafta önce yıllar sonra ilk “yüz yüze” toplantımızı da yapmıştık. Tam her şey normalleşiyor sanıp hevesleniyordum ki hiç beklediğim bir şekilde geçen perşembe akşamı boğazım gıdıklanmaya başladı. Havalar çok sıcak olduğu için arabada hep çalıştırdığım “klimadandır” diye ilk gece kendimi kandırdım. Ertesi sabah şişmiş, kızarmış bir boğazla uyanınca doktor arkadaşıma danıştım. Test olmamı tavsiye etti. O uzun çubuğun burnuma sokulması fikri hiç hoşuma gitmediği için hafta sonu hele bi geçsin dedim. Ama evde kendimi yarım da olsa izole ettim. Dışarı hiç çıkmadım. Evde çocuklara çok yaklaşmadım, salona da sadece kahvaltı…
Kısa yazmayı beceremeyen biri olarak kendimi zorlayacağım ve bu yazıyı çoook kısa tutmaya çalışacağım. Öncelikle belirteyim ki front-end uzmanı değilim. Kendi projem için Vue-CLI ile oluşturdupum bir arayüz hazırlıyorum. Merak edenler için backend olarak Laravel kullanıyorum. Projede Vue (v3), Vuex (v4) ve Vee-Validate (v4) kullanıyorum. Vee dökümanını incelediğimde form gönderilirken tetiklenen “isSubmitting” state’i sunduğunu gördüm. Tam da aradığım bir şeydi. Böylece kendim ayrıca bir state tutmama gerek kalmıyordu ki öncesinde hep öyle yapıyordum. Dökümandaki örnek şu şekildeydi; Satır 17 olan kısımda API çağrımızı yapabiliyoruz ve default false olan isSubmitting state’i bu esnada true oluyor. Benim kodum şu şekildeydi: Görüldüğü üzere…
1993 yılında, ortaokul talebesiyken bir ziyaretimde dayımın İstanbul’daki beyaz eşya mağazasında tanıştım bilgisayarlarla. Orda çalışan bir elemanın vesilesiyle programcılığa adım attım ve o gün bugündür bu mesleği yapıyorum. Zaman zaman tabi ki bilgisayar oyunu da oynadım ama asla iyi bir oyuncu olamadım. Oynayabildiğim oyunlar üçü beşi geçmez. İlk kullandığım bilgisayarda ticari yazılımların dışında Digger kuruluydu ve yıllar sonra üniversite 2. sınıfa giderken ilk bilgisayarımızı aldığımızda (ki ikinci eldi ve arkadaşımla ortak almıştık) 9 saatte Digger benzeri bir oyun yazmıştım. İlk formatta dosyalarını kaybetmeseydik belki de oyun sektöründe olurdum, kim bilir 🙂 Bu yazıya kendi hikayemden bahsetmek için başlamadım. Yazımın konusu…
Mevzuya uzun uzadıya girecek değilim. Bu satırları yazarken saat zabaan 06.09’u çünkü. Birbirine paralel yürüttüğüm ve aralarında çok az faz farkı olan iki ayrı projede backend olarak Laravel, frontend olarak da SPA (Single Page Application) şeklinde Vue-Cli kullanıyorum. Faz olarak en önde olan projede kendi el yordamımla kurduğum frontend yapısında hiç bir sorun yaşamadan Laravel API ile haberleşebiliyorum. Bunun için Laravel Sanctum kullanıyorum. Fakat diğer projede iki gündür bunu başaramadım. Fakat nihayet sorunu çözdüm. Bir daha karşıma çıkarsa unutmayayım ve başka sorun yaşayanlar varsa onlara da hatırlatmış olayım diye bu yazıyı kaleme alıyorum. Sanctum, çok kısa özetlersek, frontend ve backend’i…
MySQL’in 8.x sürümünden midir bilmiyorum, yıllardır kullandığım ücretsiz SequelPro bu sürümdeki sunuculara bağlanabiliyor ama herhangi bir db gösteremiyordu. Kendi lokalimde de aynı şey olunca ancak sürüm mevzusu kafama dank etti. Bu sorun ilk ortaya çıktığında kurduğum bir kaç alternatif MySQL istemcisi arasından TablePlus‘ı kullanmaya başlamıştım. Ücretsiz sürümünde sadece iki sekme açabiliyor olmak giderek problem oluyordu. Onun dışında yetenekleri gayet iyi görünüyordu. Ayrıca internette yaptığım küçük bir araştırmada da hakkında iyi sözler vardı. Rakipleri genelde yıllık olarak ve daha yüksek rakamlar istiyorlardı. TablePlus ise tek seferlik 59 $ fiyat biçiyordu. Ayrıca öğrenciler için %50 indirim vardı. Merak edenler için hemen söyleyeyim.…
Sunucu ayarlarınızı yaptınız; yani Ubuntu için konuşursak /usr/share/nginx/html/orneksite dizinine dosyaları yerleştirdiniz ve /etc/nginx/conf.d‘nin altında orneksite.conf dosyası oluşturup içine sunucu adresini ve bakacağı klasörü yazdınız. Sunucuyu da service nginx restart diyerek baştan başlattınız. Geriye sadece domainin yönlendirilmesi kaldı. Henüz domaini yönlendirmemiş olsanız da kendi bilgisayarınızda /etc/hosts dosyasına ilgili ip’yi görecek şekilde satır eklediğinizde en azından sizin bilgisayarınızda orneksite.com deyince sunucuya gidecektir. Benim örneğimde işte problem burada başlıyor. Tarayıcı ısrarla https://orneksite.com diye gitmeye çalıştığı için yani http yerine https’i tercih ettiği için -ki site sunucuyu taşımadan önce https üzerinde çalışıyordu, cache yüzünden ısrarla https açmaya çalışıyor- sunucu üzerinde sürekli başka bir sitenin…
Benim başıma tam da bu geldi. Amazon AWS’deki kişisel projelerimin olduğu sunucuyu silip eski yuvası Hetzner’a geri döndürmek istiyorum. Bakın ne hatalar yaptım. Siz bunları yapmayın. Her zaman yaptığım gibi önce web klasörlerini tar.gz ile sıkıştırdım. 1 GB bir dosya oluştu. Bunun indirmesi uzun sürer diye indirme işlemini hemen başlattım. Birinci hatamı burada yaptım. Dosyaları sunucudaki aktif bir web klasörüne koyup kendi bilgisayarımda browserdan linki çağırarak dosyaları indirmeye başladım. İnternet hızım idare eder ama bu işi kendi bilgisayarıma değil Hetzner‘daki sunucuya yapmam gerekiyordu. Hem daha hızlı inerdi hem de zaten dosyalar nihayetinde oraya gidecekti. Boşu boşuna iki kere işlem yapmam…