Burada bahsi geçti mi pek hatırlamıyorum. Bizim 2016’da aldığımız bir Kia Soul aracımız vardı. Bir de 2022’de güzel hayallerle borç harç ve uygun bir bedele aldığımız 2006 model, 300 bin km’de bir Mercedes Vito. Bu yaşlı Vito’yu güzel hayallerimize ortak edemedik. Kalabalık ve mutlu olarak Rize’ye gidecektik. Araya babamızın hastalığı girdi ve hem Vito hem Kia başka önemli işlerde yardımcı oldu. Sonra babamızı kaybettik. Mekanı cennet olsun. Aradan bir yıl geçince üzerimizdeki bu kasvetli havadan kurtulmak için gücümüz yettiğince etrafımızda değiştirebileceğimiz her şeyi değiştirme kararı aldık. Elimizden gelse evi ve mahalleyi dahi değiştirecektik ama ona imkan bulamadık şimdilik. Bu değişimden…
BT Hayat Yazılar
Telefon fiyatları aldı başını gitti. Bir salonu döşeyebileceğiniz fiyata bir telefon almak resmen çılgınlık olsa da maalesef pek çoğumuz bu girdabın içine ister istemez düşüyoruz. Bir süredir kendim için bir telefon güncellemesi yapmak istiyordum. Mevcut telefonum iPhone 11 gayet güzel ve hızlı çalışıyor aslında. Fotoğraf ve video çekiminden de memnunum. Ama 64 GB kapasitesi çok zorlayıcı oluyor. Ayrıca ekranı bir kere garanti kapsamında değiştiği halde yine aynı yerden (sağ üst) sarardı. Bu sarılık hiç gözüme batmıyor aslında ama disk kapasitesinin düşük olması dert. iCloud’u en düşük seviyede tuttuğum için sürekli telefondaki fotoğrafları bilgisayarıma daha doğrusu SSD diskime aktarmam icab ediyor.…
Turkcell’in ve Süperonline’in mükemmel hizmetleri(!) sağolsun artık bir süredir Turkcell TV kulanamadığımız için geçen TRT’nin kendi uygulamasından TRT1’e bakıyorduk. Lingo yarışması diye bir programa denk geldik. Bu bizim bildiğimiz Wordle idi. Çocuklarla beraber bulmaya çalıştık ve eğlenceli bir zaman geçirdik. Geçen sene Wordle furyası çıktığında ben de gaza gelip komut satırından çalışan bir versiyonunu yazmıştım. Döviz kuru sağolsun domaini yenilemek külfet olunca bu sene devam ettirmedim. Ama TV’de Wordle (ya da Lingo artık adı her neyse )oynamak fikri güzel geldi. Daha önce de çocukların eğlenmesi için başka uygulama denemelerim olmuştu. Bunlar zamanla çalışmaz hale geldiği için Faruk “senin yazdığın oyunlar…
Yanlış hatırlamıyorsam 2008’de Beylikdüzü’nde otururken Superonline Fiber kullanmış ve çok memnun kalmıştım. Tabi o zamanlar herhalde 10 mbps idi hız. Beylikdüzü İstanbul’un diğer pek çok semtine nazaran daha iyi bir alt yapıya sahipti ki böyle bir hizmeti alabiliyordunuz. Oradan Merter’e, Güngören’e sonra Ispartakule’ye taşındık. Ispartakule’de evimizin içerisindeki kutuya kadar fiber kablo döşendiğini öğrendiğimde sorgusuz sualsiz fiberi tercih ettim. Ev teslim edilirken içerisinde Türk Telekom’un hazır kutusu vardı biz de aboneliği onla başlatmıştık. Sonra telefonlar Turkcell iken İnternet de Superonline olsun dedik. Üstelik belli bir süre taahhüt edenlere Apple TV cihazı hediye ediyorlardı. Hatta TurkTelekom’un cayma bedeli yüksek bir tutardı, onu…
Herhalde hayatımdaki en zor bayramlaşma idi, kayınpederimin bir küçük kardeşi Veysel Amca ile bugün telefonla olan bayramlaşmamız. Kayınpederim Mayıs başında bir yıldır çektiği amansız hastalık sebebiyle vefat edince bayramlarda Veysel ve en küçükleri Erol amcayı arayacağım diye listeme eklemiştim. Bugün Veysel Amca’yı aradığımda sesi o kadar da babama yani kayınpederim Hüsref Tabak’a benziyordu ki, anlatamam. Babam, vefatından bir ay kadar önce yoğun bakıma alınmıştı. İyi olduğu nadir anlardan birinde kesik kesik Ömer, Faruk diyebilmiş, tam bir cümle kuramamıştı. Uzun bir süredir de eski sağlıklı günlerindeki gibi konuşmak nasip olmamıştı. Bugün Veysel Amca’yı öyle dinleyince sanki aylardır özlediğimiz şeye kavuşmuş gibi…
Bir WhatsApp grubunda denk geldim Codey Rocky’e. Normalde aklımın ucundan bile geçmiyordu böyle bir (daha doğrusu iki) robot almak. Çocuklar için Raspbery Pi 400 almayı düşünüyordum bir süredir ama daha ufaklar diye bekletiyordum. Bu robot grubta satılık diye yazılınca merak ettim. Codey Rocky 2015 yılında bir yıl kadar uğraştığım ve şurada çok az bahsettiğim Robi robotuna benziyordu. Tabi çok daha güzel tasarlanmıştı ve bizimkinin aksine telefonla değil gerçekten olması gerektiği gibi elektronik bir aksamla idare ediliyordu. Bizim hedefimiz ama tam olarak bu Codey Rocky’nin yaptığı şeydi. Robot üzerinden çocuklara programcılığın temellerini atmak. Bizim Robi zar zor hakemin onayından geçmişti ama…
Bu yazı belki bazı insanları sinirlendirebilir ama bu blog -bilhassa evlatlarım Ömer ve Faruk doğduktan sonra onlara bıraktığım- bir “günlük” anlamı da taşıdığı için hayatımın önemli anlarını buraya not düşmek istiyorum. O yüzden müsadenizle başlıyorum. Bu ay (aslında tam olarak 9 Mart’ta) 2004’te çalışmaya başlayıp, zaman içerisinde iki kere ayrılıp geri döndüğüm, en son resmi olarak 2009’da başlayıp 13.7 yıl kesintisiz hizmet verdiğim sevgili şirketim Ubit Bilgi Teknoloji’lerinden “emeklilik” nedeniyle çıkışımı aldım. Mahsus “ayrıldım” demiyorum, çünkü çalışmaya devam ediyorum. 2020’de kendi şirketim Kodventure AŞ’yi kurduğum için artık Ubit’teki hizmetlerimi faturalı olarak kendi şirketim üzerinden devam ettireceğim. Bu konuda bana destek…
Çalıştığım yer için bir süredir geliştirmekte olduğum yazılımda invitation-link denen bir mekanizma kurdum. Yazılımı kullanacak kişiye bir davetiye linki üretiyorum. O linke tıklayan sisteme girebiliyor. Bu link aslında bir JWT token. Çok uzun bir link olduğu ve içerisinde bir kaç yerde nokta (.) geçtiği için Whatsapp’dan gönderince insanlar linke tıklayamıyor. Bunu görünce belki bunu bir URL kısaltma servisi ile kısaltırsam daha şık olur diye düşündüm. Bunu in-house olarak proje içerisinde de yapabilirim ama; 1) Token’i ürettiğim yer ile kullandığım yer aynı ortam değil. 2) Tükettiğim yerde MySQL gibi bir veritabanı yok. İki platformun ortak kullandığı bir Redis var. Orayı da…
Kuzularımız Ömer ve Faruk doğalı bugün 5 sene oldu, elhamdülillah. 5’e bastı, 5’e girdi, 5’i doldurdu gibi kafa karıştıran cümlelerden ziyade doğalı 5 sene oldu en iyisi, değil mi 🙂 Bu sene okula da başladı bizim ikizler. Hemen yanımızdaki anaokuluna gidiyorlar. Neden bilmem eskiden “anaokulu da neymiş, biz gitmedik, bir eksikliğini de görmedik” diye bir önyargım vardı. Hala da zorunlu olmadıkça 2-3-4 yaşında anaokuluna, kreşe gitme fikri hoşuma gitmiyor. Ama aile çalışıyordur, mecburiyetten gidiyordur; o başka. Bizimkilerin sınıfını masamın yanındaki pencereden bile görebiliyorum. Üst katta oldukları için sınıfın içini göremiyorum ama biz evdeyken kuzuların “neredeyse” gözümün önünde olması iyi hissettiriyor.…
Bugün sevdiğimiz bir kardeşimizin vefatı haberiyle gün başladı. Kendisiyle sevgili Hakkı Öcal abimiz sayesinde 2011’de KASDER’de tanışmıştım. Acı haberini de maalesef abimiz verdi. Allahü teala rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun. Ailesine, sevgili anacığına, abisine, bir zamanlar minnacık olan yeğenlerine sabırlar diliyorum. Bahtiyar, DMD denen hastalıktan muzdarip idi, tekerlekli sandalye ile zar zor hareket edebiliyordu ama buna rağmen bilişim dünyasının bir neferi olmayı başarmıştı. Pek çok sertifika almış ve güzel yerlerde çalışmıştı. Sevgili Bahtiyar çok zor şartlarda bile hayata tutunabilmenin, bilgisayar gibi başkaları için çok karmaşık gelebilecek bir konuda hem fiziksel hem çevresel engellere rağmen başarılı olabilmenin ispatı gibiydi. Engelli bütün…